نامه 7 پاسخ امام عليه السّلام به معاويه « أمّا بعد فقد أتتني منك موعظة موصّلة و رسالة محبّرة نمّقتها بضلالك و أمضيتها بسوء رأيك و كتاب امرئ ليس له بصر يهديه و لا قائد يرشده قد دعاه الهوى فأجابه و قاده الضّلال فاتّبعه فهجر لاغطا و ضلّ خابطا . و منه : لأنّها بيعة واحدة لا يثنّى فيها النّظر و لا يستأنف فيها الخيار الخارج منها طاعن و المروّي فيها مداهن . » ترجمه ( يكى از پاسخهاى امام عليه السّلام در اواخر جنگ صفّين در سال 38 هجرى به نامه معاويه است : ) پس از نام خدا و درود ، نامه پندآميز تو به دستم رسيد كه داراى جملات به‌هم‌پيوسته و زينت داده شده بود كه با گمراهى خود آن را آراسته و با بدانديشى خاص خود آن را امضا كرده بودى . نامه مردى كه نه خودآگاهى لازم دارد تا رهنمودش باشد و نه رهبرى دارد كه هدايتش كند . تنها دعوت هوسهاى خويش را پاسخ گفته و گمراهى عنان او را گرفته و او اطاعت مىكند كه سخن بىربط مىگويد و در گمراهى سرگردان است . همانا بيعت براى امام عليه السّلام يك‌بار بيش نيست و تجديدنظر در آن ميسّر نخواهد بود